Παρακάτω επιχειρούμε μια καταγραφή των αξιοθέατων του διευρυμένου Δήμου Ωρωπού. Όπως προκύπτει, ο Δήμος Ωρωπού παρουσιάζει πληθώρα επιλογών για εναλλακτικές μορφές τουρισμού: Θρησκευτικό, φυσιολατρικό, αρχαιολογικό, πολιτιστικό.


Ξεκινώντας από το Συκάμινο, στον μικρό, παραμορφωμένο σήμερα, ναό της Παναγίας Ελεούσας μπορούμε να διακρίνουμε γοτθικά μορφολογικά στοιχεία τα οποία οδήγησαν τον καθηγητή Μπούρα σε αναχρονολόγηση του μνημείου στον 13ο αιώνα, ενώ ο ναός των Αγίων Τεσσαράκοντα ανήκει στον τύπο του ελεύθερου σταυρού και χρονολογείται επίσης στον 13ο αιώνα. 
Σε πολύ μικρή απόσταση, βρίσκεται ο μεταβυζαντινός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κτίσμα του 14ου αιώνα αναγνωρισμένο από την Αρχαιολογία και με πολλά εντοιχισμένα γλυπτά των βυζαντινών χρόνων, καθώς επίσης και το παρεκκλήσι των 40 μαρτύρων, κτίσμα του 13ου αιώνα χαρακτηρισμένο ρυθμού βυζαντινού, που φέρει λίγες αγιογραφίες κατεστραμμένες.
 Γενικά, η περιοχή του Συκαμίνου διασώζει αρκετά μνημεία από τη βυζαντινή εποχή, όπως και η όμορη περιοχή του παλαιού Ωρωπού.
Στην ανατολική πλευρά του παλιού Ωρωπού βρίσκουμε τα ερείπια του ναού του Αγίου Νικολάου ο οποίος ανήκε στους σταυρεπίστεγους ναούς.
 Ο ερευνητής Αν. Ορλάνδος (1928) τον θεώρησε μεταβυζαντινό και τον ανήγαγε στους χρόνους της τουρκοκρατίας. Ωστόσο, σε επόμενη μελέτη (1969), και με βάση την διάπλαση της αψίδας του Ιερού, αναχρονολογήθηκε από τον Ι. Κουμανούδη και θεωρήθηκε βυζαντινό μνημείο, από τα αρχαιότερα της περιοχής, όπως και ο επίσης ερειπωμένος σήμερα ναός του Αγίου Γεωργίου (13ος αι.), του οποίου οι αποτοιχισμένες πλέον τοιχογραφίες ( εκτίθενται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών) υποδηλώνουν κάποια οικονομική ευμάρεια εκείνη την εποχή. 
Οι τοιχογραφίες αυτές χρονολογούνται στις πρώτες δεκαετίες του 13ου αι. και ο Μανόλης Χατζιδάκης που τις μελέτησε αναφέρει: « Ο ζωγράφος του Ωρωπού, που οπωσδήποτε μπορεί να στήνει άνετα τόσο αξιόλογες μορφές, με ψυχολογικό βάθος, συνδυασμένο με ισχυρό το αίσθημα της μνημειακής ζωγραφικής και με κυριαρχία στα ζωγραφικά του μέσα, ανήκει στη σειρά των σημαντικών καλλιτεχνών, που, και αν δε τους δημιουργούν, ξέρουν τους νέους εκφραστικούς τρόπους του καιρού των». 
Σε χαμηλό ύψωμα λίγο έξω από τον Παλαιό Ωρωπό βρίσκεται και ο ναός των Αγίων Αποστόλων, σε εντελώς ερειπιώδη κατάσταση. Ο αρχιτεκτονικός του τύπος ήταν μονόκλιτη βασιλική και ανάγεται στους ύστερους χρόνους της Φραγκοκρατίας (κατά τον Ι. Κουμανούδη, πριν το 1460). Λείψανα τοιχογραφιών φανερώνουν ότι κάποτε ο ναός θα ήταν κατάγραφος.
Τα μνημεία που αναφέραμε παραπάνω, καθώς και άλλα που θα παρουσιάσουμε σε επόμενα άρθρα, μαρτυρούν ότι η μελέτη της Ιστορίας του Ωρωπού δεν δημιουργεί εκπλήξεις μόνο στους ερευνητές της κλασσικής εποχής, αλλά και σε εκείνους των μεταγενέστερων εποχών

Λαογραφικό Μουσείο Σκάλας Ωρωπού



Στεγάζεται στο Δυτικό κτίριο των φυλακών Ωρωπού.

Πρόκειται για ένα θησαυρό ανεκτίμητης αξίας που επιτέλους βγήκε στο φως και βρήκε το δικό του σπίτι. Κειμήλια μιας άλλης εποχής για να μας θυμίζουν τη δύσκολη ζωή των προγενέστερων γενεών. Ένας χώρος όπου οι επόμενες γενιές αλλά και οι επισκέπτες του Ωρωπού, θα μπορούν να επισκέπτονται και να  θαυμάζουν τα εκθέματα.

Η Λαογραφική Στέγη χωρίζεται σε τέσσερα τμήματα όσα, κατά βάση, ήταν και τα δωμάτια των παλιών σπιτιών. Την τραπεζαρία, το σαλόνι, την κουζίνα και το υπνοδωμάτιο. Στο χώρο του υπνοδωματίου υπάρχει ο αργαλειός, ενώ σε μια γωνιά φιλοξενούνται και εργαλεία παλιών επαγγελμάτων που σήμερα έχουν εκλείψει.

Ο επισκέπτης μπορεί να δει και να θαυμάσει όλα τα οικιακά αντικείμενα, το ρουχισμό της εποχής αλλά και τα έπιπλα τοποθετημένα με αξιοζήλευτη ακρίβεια και τάξη, καθώς την επιμέλεια της συγκρότησης της Λαογραφικής Στέγης είχε η Επιμελήτρια κα Πελαγία Οικονομίδη, η οποία έχει τεράστια εμπειρία από ανάλογες δουλειές της.

Ανοιχτά  κάθε Κυριακή  από 10:30 έως 12:30 μ.μ.

Τρόπος επικοινωνίας για επισκέψεις είναι η επίσκεψη στη σελίδα του Πολιτιστικού συλλόγου  Σκάλας Ωρωπού στο facebook .Δεν λειτουργεί προσωρινά.

Λαογραφικό Μουσείο Νέων Παλατίων Ωρωπού

α ανεκτίμητα κειμήλια της προσφυγιάς που μόχθησαν για να φέρουν από την πατρίδα  που άφηναν πίσω οι Παλατιανοί το 1922, φιλοξενούνται στο Λαογραφικό Μουσείο του Πολιτιστικού & Πνευματικού Ομίλου Νέων Παλατίων στον Ωρωπό επί της οδού Γεννηματά στο Κέντρο των Νέων Παλατίων Ωρωπού
Ένα μουσείο που τον πλούτο του δεν τον ορίζει ο αριθμός των εκθεμάτων και η υλική τους αξία αλλά η τεράστια συναισθηματική αξία που κουβαλάει το καθένα από αυτά.
Τα εκθέματα που περιλαμβάνει σήμερα το Μουσείο συλλέχθηκαν στο διάβα του χρόνου  από τον Πολιτιστικό Όμιλο Νέων Παλατίων χάρη στην προσωπική προσπάθεια που κατέβαλλαν τόσο ο Πρόεδρος του Ομίλου κ. Θεόφιλος Μηλιόγλου, όσο και τα μέλη του. Επί σειρά ετών οι προσφυγικές «μαρτυρίες» βρίσκονταν στον χώρο όπου στεγάζονται τα γραφεία του Ομίλου με το όραμα κάποια στιγμή να παρουσιαστούν και στο ευρύ κοινό.
Βέβαια, δεν μπορούμε να παραλείψουμε ότι η ύπαρξη μουσείου στον χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέων Παλατίων , ήταν προϋπόθεση των ευεργετών , Μαίρης και Δημητρίου Φουρτούνα το γένος Γ. Σάββα, οι οποίοι δώρισαν εν ζωή το σπίτι τους στους νεοπαλατιανούς, για να γίνει μουσείο και χώρος πολιτισμού. Το μουσείο  είναι ανοιχτό σε κάθε επισκέπτη, ατομικά ή συλλογικά, κατόπιν επικοινωνίας .


Γεωργίου Γεννηματά 10, Néa Palátia, Greece, 19015
Διεύθυνση

2295 034739

politistikos.neapalatia@gmail.com

Μουσείο Ζυγομαλά Αυλώνα

Το μουσείο Ζυγομαλά είναι λαογραφικό μουσείο το οποίο βρίσκεται στον Αυλώνα Αττικής.

Ιδρύθηκε το 1937 από την Λουκία Ζυγομαλά με την υποστήριξη του συζύγου της Αντώνιου Ζυγομαλά, με την εξοχική κατοικία της οικογένειας να αποτελεί τον χώρο του μουσείου. Μετά τον θάνατο της το μουσείο περιήλθε στην κυριότητα του ελληνικού κράτους σύμφωνα με τη διαθήκη της, και κατα περιόδους ήταν ανοικτό για το κοινό.

Η πλήρης επαναλειτουργία του μουσείου έγινε κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990 με την διεύθυνση του μουσείου να αναλαμβάνεται από επιτροπή σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού.

Ανάμεσα στα εκθέματα του περιλαμβάνονται πλήθος χειροποίητων παραδοσιακών κεντημάτων, παραδοσιακές φορεσιές, παλαιές οικοσυσκευές και έπιπλα, καθώς και πληροφορίες για τα εργαλεία και τρόπους παραγωγής των αντικειμένων που εκτίθενται. Η συλλογή κεντημάτων που διαθέτει θεωρείται ιδιαίτερης αξίας καθώς αποτελεί ένα σημαντικό δείγμα της κεντητικής παράδοσης της Αττικής και Βοιωτίας, και βραβεύτηκε στη 13η Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1925 με 2 χρυσά βραβεία. και είναι ένα σημαντικό δείγμα της ελληνικής κεντητικής του 20ου αιώνα.

 +30.6972400241


Λιμνοθάλασσα Ωρωπού

Η λιμνοθάλασσα Ωρωπού βρίσκεται στην Ανατολική Αττική, στον Δήμο Ωρωπού και καταλαμβάνει έκταση περίπου 775 στρ. (Επιστημονική Οριοθέτηση ΕΚΒΥ, 2017). Είναι ρηχή και χωρίζεται από τη θάλασσα με μία στενή λωρίδα γης η οποία είναι ανοιχτή και επιτρέπει την επικοινωνία με τη θάλασσα. Στο ΝΑ τμήμα του υγροτόπου εκτείνονται εποχιακώς κατακλυζόμενα αλοέλη.
 Στην περιοχή της λιμνοθάλασσας Ωρωπού αναπτύσσεται αλοφυτική βλάστηση (τύπος οικοτόπου 1420) η οποία προς το εσωτερικό αναμιγνύεται με βλάστηση των μεσογειακών αλίπεδων (τύπος οικοτόπου 1410) που χαρακτηρίζεται από τα είδη Elytrigia elongata και Juncus subulatus.
 Η βλάστηση στην παραλιακή ζώνη ανατολικά είναι κατακερματισμένη από τις συχνές διαβάσεις οχημάτων. Προς τη χέρσο αντικαθίσταται από βλάστηση, η οποία κυριαρχείται από το υγροτοπικό αγρωστώδες Elytrigia elongata. Στα όρια με τον οικισμό, η υγροτοπική βλάστηση εμφανίζεται ιδιαίτερα υποβαθμισμένη με έντονη την παρουσία ειδών που είναι ανθεκτικά σε διαταραχές. Στην περιοχή έχουν καταγραφεί περισσότερα από 180 είδη πτηνών, πολλά από τα οποία είναι μεταναστευτικά.
 Η λιμνοθάλασσα του Ωρωπού εμφανίζει αξιόλογη βιολογική ποικιλότητα. Η λιμνοθάλασσα συμβάλλει στη συγκράτηση του εδάφους της ακτής, ώστε να εμποδίζεται η διαβρωτική δράση των κυμάτων και προστατεύει την οικιστική ζώνη στα ανάντη της από τα ύδατα της θάλασσας κατά τη διάρκεια ακραίων καιρικών φαινομένων. 
Αυτό επιτυγχάνεται αφενός μέσω της ικανότητάς της να αποθηκεύει και να ανακόπτει τα ανερχόμενα ύδατα και αφετέρου μέσω της παροχέτευσής τους στη συνέχεια προς τη θάλασσα μέσω του διαύλου της. 
Προσφέρει δυνατότητες βόσκησης, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και έρευνας. Εντός των ορίων της περιοχής ασκείται η βόσκηση, η θήρα, αναψυχικές και τουριστικές δραστηριότητες, ενώ στην παραλιακή ζώνη παρατηρείται κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων. 
Εξωτερικά των ορίων του υγροτόπου ασκούνται η γεωργία και η κτηνοτροφία με τις αντίστοιχες υποδομές, και υπάρχουν και χώροι αποθήκευσης υλικών. 
Πλησίον του υγροτόπου βρίσκεται ο οικισμός Άγιος Κωνσταντίνος με αραιή οικιστική δόμηση. 
Η Λιμνοθάλασσα Ωρωπού με την Εκβολή Ασωπού έχουν χαρακτηριστεί ως υγρότοπος Α' Προτεραιότητας βάσει του νέου ΡΣΑ (Φ.Ε.Κ. 156/Α/1-8-2014). Από τον Αύγουστο του 2018, σύμφωνα με το άρθρο 54 του Ν. 4559/2018 απαγορεύεται η δόμηση, η επιχωμάτωση, η άσκηση οχλουσών δραστηριοτήτων και κάθε δραστηριότητα που υποβαθμίζει την οικολογική κατάστασή τους, καθώς και η έκδοση αδειών δόμησης.

Φυλακές Ωρωπού


Οι Παλαιές Φυλακές Ωρωπού, με ιστορία 120+ ετών (από το 1897), μετατρέπονται σε «Κέντρο Ιστορίας, Δημοκρατίας και Δομών Πολιτισμού». Ο χώρος, που λειτούργησε ως ορφανοτροφείο, αναμορφωτήριο και φυλακή πολιτικών κρατουμένων στη Χούντα (συνδέθηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη), παραχωρήθηκε στον Δήμο Ωρωπού για αξιοποίηση. 
Ιστορικό & Σημαντικά Στοιχεία:
Ίδρυση: Χτίστηκαν γύρω στο 1897 από τον Ανδρέα Συγγρό.
Χρήσεις: Αρχικά λειτούργησαν ως ορφανοτροφείο και αναμορφωτήριο, ενώ αργότερα έγιναν φυλακές.
Περίοδος Χούντας (1967-1974): Χρησιμοποιήθηκαν ως τόπος εγκλεισμού πολιτικών κρατουμένων, με πιο γνωστό τον Μίκη Θεοδωράκη.
Μεταπολίτευση: Στα κτίρια λειτούργησε το 1ο Γυμνάσιο Ωρωπού (1976-1989),μετά το Τεχνικό Λύκειο και το Γενικό Λύκειο Ωρωπού ενώ σήμερα σε τμήμα τους στεγάζεται το Δημοτικό Ωδείο.
Ανάπλαση: Το 2020 ο χώρος παραχωρήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο στον Δήμο Ωρωπού, με σκοπό τη δημιουργία ενός ζωντανού μουσείου ιστορίας και πολιτισμού. 
Ο Δήμος Ωρωπού υλοποιεί έργα ανάπλασης για την ανάδειξη του μνημείου και τη μετατροπή του σε Κέντρο Ιστορίας και Δημοκρατίας. 


Αμφιάρειο Ωρωπού

Τo Αμφιάρειο είναι αρχαιολογικός χώρος της Αττικής. Βρίσκεται σε μια μικρή κοιλάδα, νοτιοδυτικά της Σκάλας Ωρωπού, το Μαυροδήλεσι, που τη διασχίζει ένας ξεροπόταμος, τον οποίο οι αρχαίοι ονόμαζαν Χαράδρα. Το Αμφιάρειο υπήρξε ιερός χώρος και μαντείο, αφιερωμένο στον μυθικό ήρωα Αμφιάραο. Ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. όταν η ευρύτερη περιοχή του Ωρωπού ανήκε στους Αθηναίους. Στον χώρο λειτουργούσε μαντείο και θεραπευτήριο. Στην περιοχή πραγματοποιούνταν τα μεγάλα Αμφιάρεια, σημαντική γιορτή, που διεξαγόταν κάθε πέντε χρόνια, προς τιμήν του Αμφιάραου και περιλάμβανε
και αθλητικούς αγώνες.

Μαυροσουβάλα Ωρωπού


Στη Μαλακάσα που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα από την Αθήνα και ανήκει στο Δήμο Ωρωπού, κρύβεται το μοναδικό δάσος και η λίμνη της Μαυροσουβάλας.
Η πρόσφατη εξόρμηση έγινε στην περιοχή αυτή. Η περιοχή είναι κατάφυτη, η λίμνη είναι κυριολεκτικά περικυκλωμένη από δέντρα και γενικά όλη η διαδρομή παρέχει αρκετή σκιά σε όλα τα τερέν (άσφαλτο, χωματόδρομους, κατεστραμμένους/χορταριασμένους χωματόδρομους, χωράφια..)
Ο οικισμός της Αγίας Βαρβάρας βρίσκεται μέσα στο δάσος της Μαυροσουβάλας, στην είσοδο μικρού φαραγγιού με αρκετό τρεχούμενο νερό και στο ψηλότερο σημείο βρίσκεται η ομώνυμη εκκλησία. Νότια του οικισμού, υπάρχει και ο «Κοκκινόβραχος» που χρησιμοποιείται ως sport αναρριχητικό πεδίο.

Adventure park

Μόλις 42 χιλιόμετρα απέχει το χωριό της Μαλακάσας από την Αθήνα και δε θα χρειαστείτε πάνω από 40 λεπτά για να φτάσετε. Το χωριό της Βορειοανατολικής Αττικής έχει λίγους κατοίκους (514 κατοίκους σύμφωνα με την τελευταία απογραφή) αλλά τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε πόλο έλξης για επισκέπτες από την Αθήνα.

Στους ανοιχτούς χώρους γύρω από το χωριό, απέναντι από το πευκόδασος της Πάρνηθας, έχουν δημιουργηθεί πολλές υποδομές για διασκέδαση για μικρούς και μεγάλους. Σχεδιάστε μια κοντινή εκδρομή στη Μαλακάσα και επιλέξτε τις δραστηριότητες που σας αρέσουν.


Σε ένα μεγάλο χώρο κάτω από ψηλά πεύκα, τα παιδιά θα ανακαλύψουν τον παράδεισό τους. Το πάρκο δραστηριοτήτων απλώνεται σε μια τεράστια έκταση και φιλοξενεί πλήθος παιχνιδιών. Οι πιο δημοφιλείς είναι οι εναέριες διαδρομές όπου τα παιδιά, έχοντας την ασφάλεια του ειδικού εξοπλισμού, σκαρφαλώνουν σε δέντρα, κάνουν αναρρίχηση, zip line σε σχοινιά και ολοκληρώνουν με τη σειρά τις σχεδιασμένες διαδρομές.


Ο Στράτος Μαυρίδης από το 1965 ξεκίνησε το έργο του, αλλά από το 2003 αφιερώθηκε ολοκληρωτικά. Ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο αλλά έβαλε στόχο ζωής να φτιάξει το μοναδικό στην Ελλάδα πάρκο πλακιδίων. Όλα ξεκίνησαν το 1965 όταν αγόρασε ένα αγρόκτημα στην περιοχή του Μαρκοπούλου του Δήμου Ωρωπού περίπου 700 μέτρα από τον πανέμορφο και άγνωστο ακόμα και στους ντόπιους καταρράκτη «Μπέμπη».
Για α πάει κάποιος στρίβει δεξιά  στα φανάρια του Μαρκοπούλου και σε 1 χλμ έφτασε.